İçeriğe geç
Şiirler

Yüzünü Görmeden, Bir Güzel Sevdim…

Kerem Önder · 1 dk okuma Paylaş
Evrâdımda toprak kokusun aldım,
Elimi sürmeden bir güzel sevdim.
Bir sekînet indi, huzura daldım;
Yüzünü görmeden bir güzel sevdim.
Belki meşrebinden, belki sözünden;
Belki yokluğundan, dertli özünden.
Bir cereyan aldı dizim dizinden;
Yüzünü görmeden bir güzel sevdim.
Yapraklar sarardı, kar düştü yaza.
Çayın tadı döndü şekerden tuza.
Aslı’dan ayrıldım, üçten dokuza...
Yüzünü görmeden bir güzel sevdim.
Üveys gibi yâre ermesem n’olur?
Ellerine yüzüm sürmesem n’olur?
Kâbe’nin içine girmesem n’olur?
Yüzünü görmeden bir güzel sevdim.
Davama yürürüm, zevkime değil.
Meclisime gel dost, uykuma değil.
Sınırlar tenime, ruhuma değil.
Yüzünü görmeden bir güzel sevdim.
Rüzgar demek için, sesim mi lazım?
Bir rütbe mi gerek, isim mi lazım?
Aşık olmak için cisim mi lazım?
Yüzünü görmeden bir güzel sevdim…
Bu şiiri paylaşın: X Facebook
Kerem Önder Yazar Kerem Önder Tefsir, hadis, fıkıh, akâid, siyer ve tasavvuf üzerine sohbetler, fetvalar, yazılar ve şiirler. Tüm şiirler Kimdir?
Okumaya devam edin

Benzer içerikler

Tüm şiirler →
Paylaş

İçeriği ve reklamları kişiselleştirmek, sosyal medya özellikleri sunmak ve trafiği analiz etmek için çerezler kullanıyoruz. Sitemizi kullanımınızla ilgili bilgileri ayrıca sosyal medya, reklamcılık ve analiz iş ortaklarımızla paylaşabiliriz. İş ortaklarımız, bu bilgileri kendilerine sağladığınız veya hizmetlerini kullanırken topladıkları diğer bilgilerle birleştirebilir.